در شب اول بهمن ماه 1347 شمسي در خانه ای کوچک واقع درمنطقه استاد معین فعلی  ، پدرو مادر متدینی، صاحب اولین فرزند خود می شوند و اورا به نام نامی حضرت ابوالفضل (س)، ابوالفضل می نامند ، پدرش غلامعلي که راننده تاکسی ودر بین دوستان و فاميل به شيخ رضايي معروف بود( بدلیل رعایت اصول دینی) و نام مادرش گلبهار اكبري كه بانويي مذهبي و صاحب هيات روزه و مولودي بود.

دوران ابتدايي ابوالفضل در تهران و دوره راهنمايي را مدرسه راهنمايي سلطان آباد رباط كريم ادامه داد. با دوخاوهر کوچکش با محبت رفتار می کرد ولی در مقابل حجاب  انها وترددشان در مسیر مدرسه حساسیت خاصی نشان میداد.در میهمانی های فامیلی ، حاضر به شوخی و خنده با نامحرمان نبود.بیشترین زمان او صرف استماع سخنرانی های  آقای کافی،نوحه های اصیل مذهبی،سخنرانی بزرگان دینی  صرف می شد.

از بدو پيروز ي انقلاب به مردم انقلابي پيوست و بعد از شروع جنگ تحميلي ضمن فعاليت در امر تبليغاتي ، با بسيج مسجد ابوذر سلطان آباد همكاري را شروع نمود.

از تاريخ 10/7/65 تا 12/4/67 به كرات به منطقه جنگي اعزام و چندين بار به شدّت مجروح گرديد ولي زخم ها سر به هم نياورده ، عشق جهاد اورا روانه جبهه هاي حق عليه نبرد مي كرد.

با صبا در چمن لاله سحر می گفتم       که شهیدان که اند این همه گلگون کفنان

(حافظ)